چهارد ساله و نزد مادر خود بود . وقتى كه بطلميوس اينخبر شنيد و نيز دانست ، كه قشونى به طرف مصر حركت كرده ، خواستار صلحى براى ده سال شد ، و حال آنكه آن‌تيوخوس و مادر او خيال نداشتند ، به سلكوس كمك كنند ، زيرا ملكه آن‌تيوخوس را بيشتر دوست ميداشت و ميخواست او بر تخت نشيند و با اين مقصود از تمام مملكت يارى ميطلبيد . بنابراين جنگ با مصر باز بشدّت درگرفت و در ابتداء سلكوس بر دشمنان خود فائق آمده راه خود را صاف كرد ، ولى وقتى كه مهرداد دوّم پادشاه پنت بطرفدارى آن‌تيوخوس برخاست و گالّىها را بكمك طلبيد ، قوّه متّحد پنتى و گالّى عرصه را بر سلكوس تنگ كردند و در آن‌سيرا « 1 » واقع در فريگيّه ( آنقراى كنونى پاىتخت تركيّه ) جنگى روى داد ، كه سپاهيان اجير گالّى قواى سلكوس را تارومار كردند و 20000 نفر از سپاه او در اين جنگ كشته شد ( 235 ق . م ؟ ) . در ابتداء شايع گرديد ، كه سلكوس هم در اين جنگ كشته شده ، ولى بعد معلوم شد ، كه فرار كرده به كيليكيّه رفته است و در آنجا مشغول جمع‌آورى باقى مانده لشكر شكست خورده‌اش مىباشد . بر اثر اين جنگ ، ولايات آسياى صغير در طرف شمال كوههاى ( توروس ) بطور قطعى از دولت سلوكى جدا شدند و در اينجا ، آن‌تيوخوس هىيراكس برادر سلكوس دوّم بتخت نشست ، ولى مقام او محكم نبود ، چه گالّىها ، كه قوّه و قدرت خود را خوب حسّ كرده بودند ، او را راحت نميگذاردند و از اين جهت مقام او متزلزل بود . در اين احوال دو برادر صلاح خود را در اين ديدند ، كه صلح كنند و هريك بامور مملكت خود بپردازد . پس از آن سلكوس دوّم به طرف پارتيها ، كه از ديرزمانى از دولت سلوكى جدا شده بودند ، متوجّه شد . وقايع اين جنگ در جزء تاريخ پارت بيايد . در اينجا همينقدر لازم است گفته شود ، كه سلكوس دوّم در اين لشكركشى به پارت بهره‌مندى نداشت ، چه در ابتداء ارشك شكست خورده ، به طرف بيابانهاى كوير رفت ، ولى به زودى با ديودوت پادشاه باختر ، كه نيز از دولت سلوكى جدا شده و

--> ( 1 ) - Ancyra ( بيونانى آنكورا ) .